home > managers aan het woord > Anton Waslander Bitman

Anton Waslander is mede-oprichter van Bitman, een bureau dat webapplicaties bedenkt, ontwerpt en bouwt. Het bedrijf bestaat sinds 2003 en, hoewel het een zeer gevarieerde klantenkring heeft, wil het voor alles een bedrijf zijn, dat wensen uit de culturele (en cultuurhistorische) sector kan vertalen naar goede technische oplossingen. Niet zo heel vreemd, omdat de oprichters elkaar in 1998 hebben leren kennen op de postdoctorale opleiding 'Historische Informatieverwerking' aan de Leidse universiteit. Profiel: bescheiden (gezien de wapenfeiten iets te) creatief, technisch en inhoudelijk hoogstaand en zeer klantgericht.

Drijfveren
Mijn middelbare schooltijd leverde uiteindelijk na allerlei omwegen een VWO-diploma op. Ik moest meteen daarna in militaire dienst. Ik vond dat zo’n vervelende tijd, dat ik mezelf toen beloofd heb, dat ik daarna alleen nog maar zou gaan doen wat ik leuk vond. Niets met cijfers, waar ik heel goed in was, maar geschiedenis. Uitzoeken wat de roots van het bestaan zijn, verklaringen zoeken waarom de dingen zijn zoals ze zijn. Ik ben als cultuurhistoricus afgestudeerd op de fotografie in Nederland in de jaren twintig en dertig.

Pionieren in het onderwijs: internetgerelateerde data
Deze studie leverde me geen werk in die richting op en ik ging werken op de studentenadministratie van de Hogeschool van Utrecht. In 1995 ging internet meer betekenen en ik ging historische informatieverwerking doen in Leiden. Vanaf 1997 werd ik universitair docent aan deze opleiding, en ik was daarbij gespecialiseerd in internetgerelateerde data, het ontsluiten van databases op internet. Tot 2000 werkte ik zo mee aan een opleiding die werd betaald door het ESF. Die opleiding is daarna, ondanks serieuze pogingen niet ondergebracht in het reguliere geschiedenisonderwijs. Toch heeft de opleiding Historische Informatieverwerking veel studenten afgeleverd die je nu overal tegenkomt bijv bij de Koninklijke bibliotheek, de ISG, het Stadsarchief Amsterdam. Je ziet dat ze daar zijn doorgestroomd naar steeds hogere functies.

Pionieren in het internet-tijdperk
In 1998 wilde HCC een gratis internetprovider starten. Samen met 3 cursisten en twee vrienden ben ik dat gaan opzetten. In september 1999 werd de provider gelanceerd onder de naam HCCnet. In die periode waren we van 70.000 naar 200.000 leden gegaan. Het doel was oorspronkelijk een virtuele gemeenschap te creëren voor verenigingen, om hun expertise te delen. HCCnet werd eind 1999 verkocht aan KPN voor 60 miljoen gulden, waarbij HCC 30% eigendom aandelen behield. Van 8 medewerkers gingen we naar 90. (In 2005 ging dit alles op in XS4ALL.)
Ik werd uiteindelijk director new media met een club van 14 man. De internetredactie werd ondergebracht in een nieuwe onderneming, genaamd HCC Media. Naast de internetsite werden daar een aantal tijdschriften over computerspellen uitgegeven. We hebben veel bedacht en uitgerold, en soms van onze fouten moeten leren.
Ik kwam in een MT met mensen die heel anders in elkaar zaten dan ik. Mijn afdeling had een eigen etage, we waren lastig en eigenwijs, de sfeer was erg informeel. We genereerden veel bezoekers en dus mogelijke kopers, maar we stonden in alle opzichten los van de organisatie. Eind 2002/begin 2003 had HCC Media enorme verliezen en de opbrengsten van onze afdeling moesten die goedmaken. Een onmogelijke opgave en dit resulteerde in een uitgeklede afdeling. Een management buy-out lukte niet, dus ik ben uiteindelijk mijn eigen bedrijf gestart samen met een collega die al iets eerder was vertrokken. Onze grootste opdrachtgever was in het begin…HCC-net.

Leren te managen
Het was bij HCC een lastige periode, waarin ik voor veel dilemma’s werd gesteld. Intuïtief heb ik ontwikkeld hoe ik moest managen. Ik ben altijd dicht bij mezelf gebleven, en heb mezelf altijd recht in de spiegel kunnen blijven aankijken. Ik ben rechtstreeks: het is zoals het is. Een ding heb ik wel geleerd: als manager moet je er af en toe iets minder dicht bovenop zitten. Je hoeft niet altijd alles meteen aan je mensen te vertellen. Dat creëert geen duidelijkheid, maar onrust. En verder heb ik geleerd dat je specialismen goed moeten belonen en zo moet voorkomen dat de beste mensen altijd gaan leiding geven. Vaak verlies je dan goede medewerkers en krijg je er slechte leidinggevenden voor terug. Ik ben zelf ook altijd meer technisch gebleven, de MT-taken boeiden mij veel minder.
Ik vind het belangrijk een team te bouwen dat elkaar onderling kan vertrouwen, en dat sterk is ook zonder mij.

De toekomst: verder pionieren
We zijn een flexibele club, met een enorme cultuurhistorische kennis. We hebben door Leiden en onze start bij HCC een heel groot netwerk opgebouwd. Cultuurhistorie en ICT, met name interactief internet, blijven voor mij het boeiendst. Ik doe graag grote inhoudelijke projecten, zoals het creëren van inhoudelijke portals. Maar ook onderwerpen als lifestyle en sport vind ik de moeite waard. Ik denk dat we meer eigen producten in de markt gaan zetten. En verder mag het voor mij meer “media-achtig” worden dan dat het nu al is: elke vorm moet mogelijk zijn om de inhoud te ondersteunen.